Na poniższym rysunku przedstawiono podejście metodyki WebML do tworzenia aplikacji internetowych zarządzających dużymi ilościami danych. Składają się na nie kolejne fazy, które muszą po sobie następować w sposób iteracyjny
i inkrementacyjny. Cały proces tworzenia aplikacji odbywa się w postaci cyklów, których efektem jest opracowanie prototypu lub fragmentu aplikacji, który pozwala na przeprowadzenie testów oraz ewaluacji. 

Projektowanie Modelu Danych i Modelu Hipertekstowego, to czynności, na które WebML wpłynął w największym stopniu. Nasze podejście do projektowania Modelu Danych nie jest ukierunkowane na zastąpienie istniejących metodyk, a jedynie na rozszerzenie ich możliwości i dostosowanie do specyfiki aplikacji internetowych. Aplikacje internetowe zarządzające dużą ilością danych wykazują pewne prawidłowości, które mogą zostać wykorzystane we wspomaganiu projektowania Modelu Danych. Ich rozpoznanie ułatwia usystematyzowanie pracy nad modelem, co owocuje kompleksowymi i spójnymi diagramami. W związku z tym, proponowane przez nas podejście kładzie silny nacisk na rozróżnienie ról odgrywanych przez obiekty i wykorzystując ich odmienność wpływa na sekwencję działań związanych z tworzeniem modelu danych aplikacjij internetowej.

Zaprojektowanie Modelu Danych,  umożliwia rozpoczęcie prac nad Modelem Hipertekstowym, którego tworzenie odbywa się metodą top-down:

• Projektowanie Ogólnego Modelu Hipertekstowego jest czynnością ukierunkowaną na uzyskanie wstępnej wysokopoziomowej specyfikacji widoków stron, która wykorzystuje półformalną notację, w celu opisania widoczności obszarów wyodrębnionych w ramach widoków stron ("strefa zrzutu", obszar domyślny, obszar wewnętrzny) oraz określenia prezentowanej przez te obszary treści (bazuje na encjach i relacjach z Modelu Danych).
  Powinna zostać zwrócona szczególna uwaga na role odgrywane przez elementy Modelu Danych, które mogą zostać wykorzystane do uzyskiwania dostępu do informacji, publikowania treści obiektów istotnych z punktu widzenia aplikacji, odpowiedniego łączenia tych obiektów lub personalizacji aplikacji.
• Projektowanie Szczegółowego Modelu Hipertekstowego stanowi uszczegółowienie Modelu Ogólnego,
  w ramach którego sprecyzowano i sformalizowano pojęcia ogólne, w celu uzyskania kolekcji stron WebML oraz komponentów realizujących wymagania użytkownika. W ramach Modelu Szczegółowego są wykorzystywane tzw. podschematy modelu hipertekstowego, które są "kanonicznymi" układami stron
  i komponentów, zbudowanymi na podstawie Modelu Danych oraz wyróżnionych w jego ramach podschematów szkieletowych, dostępowych, połączeń i personalizacji.