WebML jest formalną, graficzną specyfikacją, opisującą cały proces projektowania aplikacji webowych.
Specyfikacja ta może być łatwo adaptowana przez wizualne narzędzia projektowania. Głównymi aspektami projektowania WebML są:
(a) prezentacja struktury aplikacji webowej za pomocą wysokopoziomowego opisu, który może być wykorzystany do jej rozwoju i konserwacji.
(b) Dostarczenie wielu widoków na tą samą zawartość
(c) Rozdzielenie zawartości informacyjnej od jej układu na stronie, nawigacji i sposobu prezentacji. Obydwa elementy mogą być definiowane i rozwijane niezależnie.
(d) Przechowywanie meta-informacji zebranych podczas procesu projektowania w postaci repozytorium, służącego w trakcie eksploatowania aplikacji do dynamicznego generowania stron Web
(e) Niezależne modelowanie użytkowników i ich grup w repozytorium, w celu umożliwienia specyfikacji polityki dostępu i personalizacji aplikacji.
(f) Umożliwienie wyspecyfikowania operacji zarządzania danymi w celach odświeżania zawartości aplikacji lub komunikacji z dowolnymi zewnętrznymi serwisami

Projektowanie aplikacji internetowej, dynamicznie przetwarzającej znaczne ilości danych (data-intensive) sprowadza się do wyspecyfikowania jej logiki w postaci zbioru abstrakcyjnych pojęć, każde opisane osobnym modelem.
Modele struktury, układu i nawigacji umożliwiają opisanie statycznych stron Web - tylko do odczytu. Mogą być one rozszerzone o zarządzanie zawartością i integrację z zewnętrznymi serwisami dzięki dodaniu operacji, które można zdefiniować i dołączyć do modelu hipertekstowego Są one wywoływane jako efekt uboczny nawigacji i umożliwiają projektantowi specyfikację typowych zadań, jak np.: wprowadzanie danych, zarządzanie profilem użytkownika czy przeglądanie koszyka zakupów.